Σε εορταστικές εκδηλώσεις Φορέων Ατόμων με Αναπηρία, σε εκπαιδευτικές – κοινωνικές ομιλίες, διαλέξεις και σε πολιτικές συνεντέυξεις έχω ακούσει πάμπολλες φορές την ρήση «Άτομα με Ειδικές Ικανότητες» αναφερόμενοι για τα Άτομα με Αναπηρία, θέλοντας να δείξουν στους δέκτες που απευθύνονται για την κοινωνική τους ευαισθησία, ενώ λίγες ώρες αργότερα ξεχνούν παντελώς τι είπαν, θυμίζοντάς μου τον φίλο συμμετέχοντα σε μία κηδεία που δείχνει λυπημένος ενίοτε δακρυσμένος και μόλις βγει από το νεκροταφείο επανέρχεται στη χαρά και στο γέλιο που για λίγο στερήθηκε. Αυτή η υποκρισία αποτελεί στοιχεία συμπονετικού συντηρισμού και κολακευτικού λαϊκισμού.
Τέτοια στοιχεία εμφανίστηκαν από τους Πολιτικούς Προϊσταμένους του Υπουργείου Παιδείας ( Υφυπουργός κ. Πανάρετος) μόλις πρόσφατα με την έκδοση του μηχανογραφικού δελτίου για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση υποψηφίων πασχόντων από σοβαρές παθήσεις ( 5% επιπλέον των θέσεων εισακτέων) με το οποίο επιχειρείται αναιτιολόγητα και ενάντια σε κάθε επιστημονική, κοινωνική, ανθρώπινη λογική του ηθικού και του δικαίου, ο αποκλεισμός ατόμων με σοβαρές παθήσεις από Ανώτατες και Ανώτερες Σχολές, παραβιάζοντας κατάφωρα το θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμά τους στην εκπαίδευση.
Βάσει του Νόμου 3794/2009 άρθρο 35 0ι πάσχοντες από τις αναφερόμενες παθήσεις δεν εισάγονται σε Τμήματα στα οποία λόγω της φύσης της Επιστήμης είναι δυσχερής για αυτούς η παρακολούθηση σύμφωνα με αιτιολογημένη απόφαση του τμήματος, που εγκρίνεται από τη Σύγκλητο και ανακοινώνεται πριν από την έναρξη του ακαδημαϊκού έτους για το οποίο γίνεται η επιλογή».
Αυτός ο Νόμος θέτει απροκάλυπτα περιοριστικούς όρους στη φοίτηση των ατόμων με αναπηρία σε ανώτερες και ανώτατες σχολές, οι οποίοι παραπέμπουν σε εποχές στιγματισμού και προκατάληψης για την αναπηρία και δεν έχουν καμία σχέση με τη σύγχρονη προσέγγιση που ισχύει πλέον στις ανεπτυγμένες κοινωνίες.
Η προαναφερόμενη διάταξη αφήνει ελεύθερους τους Πανεπιστημιακούς να αποφασίσουν κατά το δοκούν και χωρίς τις ελάχιστες στοιχειώδεις γνώσεις για την κατηγορία κάθε αναπηρίας.
Με τι κριτήρια αποφάσισαν τα τμήματα τις αποκλειόμενες παθήσεις; Υπήρχαν τεκμηριωμένα ιατρικά, εκπαιδευτικά, κοινωνικά κριτήρια; Υπήρχαν αιτιολογημένες αποφάσεις Συγκλήτων;
Και αν ήταν τεκμηριωμένα αυτά τα κριτήρια και αιτιολογημένες αυτές αποφάσεις, γιατί τόσες αλλοπρόσαλλες αποφάσεις μεταξύ τμημάτων και Συγκλήτων; Και μόνο αυτό φτάνει να τεκμηριώσει κάποιος ότι δεν υπάρχει κανένα τεκμηριωμένο κριτήριο και καμία αιτιολογημένη Συγκλητική απόφαση.
Αυτός ο Νόμος δημιουργεί κοινωνικές και εκπαιδευτικές ανισότητες ενάντια του άρθρου 21 του Ελληνικού Συντάγματος.
Υπάρχουν κοινωνικές και εκπαιδευτικές ανισότητες μεταξύ Πρυτανικών Αρχών Πανεπιστημίων, μεταξύ Προέδρων Τμημάτων ομοειδών τμημάτων διαφορετικών Πανεπιστημίων ανάλογα με τις ευαισθησίες τους, τις σκοπιμότητές τους, τις γνώσεις στην ειδική αγωγή κλπ. όπως :
- Υπάρχουν τμήματα (π.χ. Ελληνικής Φιλολογίας Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, Ναυπηγικής ΤΕΙ Πειραιά κ.α.) που αποκλείουν ΟΛΕΣ τις παθήσεις!!!.
- Υπάρχουν Εκπαιδευτικά Ιδρύματα που δεν αποκλείουν ΚΑΜΙΑ πάθηση (π.χ. Πάντειο Πανεπιστήμιο, Πανεπιστήμια Πειραιά, Θεσσαλίας, Πελοποννήσου κ.α.)
- Υπάρχουν τμήματα κάποιου ΑΕΙ/ΤΕΙ που αποκλείουν κάποιες παθήσεις και το ίδιο ακριβώς τμήμα σε άλλο ΑΕΙ/ΤΕΙ αποκλείει άλλες ή δεν αποκλείει καμία (π.χ. πολιτικοί μηχανικοί Αριστοτέλειου Παν/μιου Θεσσαλονίκης καμία αποκλειόμενη πάθηση ενώ πολιτικοί μηχανικοί Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου 5 αποκλειόμενες παθήσεις) !!!!!!
- Υπάρχουν στο ίδιο Ίδρυμα που δεν αποκλείουν κανέναν (Νομική στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης) και τμήματα στο ίδιο ϊδρυμα που αποκλείουν σχεδόν όλες τις παθήσεις.!!!!!!!!
- Τέλος δεν μπορεί να μην επισημάνει κανείς ότι οι παθήσεις που αποκλείονται από τα περισσότερα τμήματα είναι οι τυφλοί, κωφοί και παραπληγικοί.
Αν αυτός ο Νόμος είναι εκπαιδευτικός, επιστημονικός , σοβαρός και όχι αντισυνταγματικός, αντιεκπαιδευτικός, αντικοινωνικός και ρατσιστικός, θα πρέπει ο Πρόεδρος της Ελληνικής Βουλής να εκδώσει Νόμο για να εκδιώξει του 2 εκλεγέντες Βουλευτές ΑμεΑ (έναν τυφλό και ένα νεφροπαθεή), ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου την Ευρωβουλευτή κ. Γιαννάκου, η κ Μέρκελ τον παραπληγικό και σκληρό Υπουργό Οικονομικών κ. Σόϊμπλερ, και τέλος για να μην αναφέρω χιλιάδες παρόμοια παραδείγματα κανένα Ελληνικό Πανεπιστήμιο να μην δεχθεί για οποιαδήποτε εκδήλωση τον κορυφαίο αστροφυσικό Στίβεν Χοκινγκ ο οποίος έχει πολυαναπηρία 100%.
Δεν χρειάζεται περεταίρω απόδειξη για την αντισυνταγματικότητα, ο οποίος παραβιάζει κάθε ανθρώπινη και εκπαιδευτική ηθική αρχή δικαίου.
Το Μηχανογραφικό αυτό Δελτίο αποτελεί όνειδος και ντροπή για την Ελληνική κοινωνία, ενάντια ακόμη και των λόγων του Πρωθυπουργού κ. Παπανδρέου στο περσινό Υπουργικό Συμβούλιο της 3ης Δεκεμβρίου Παγκόσμιας Ημερας ΑμεΑ «είναι κεντρική μας προτεραιότητα να άρουμε τα εμπόδια και να υποστήρίξουμε τα Άτομα με Αναπηρία, ώστε να μπορούν να ζουν ανεξάρτητα και αξιοπρεπώς.»
Χρειάζεται άλλο επιχείρημα ώστε ο Πανεπιαστημιακός καθηγητής Υφυπουργός Παιδείας αν σέβεται την Ελληνική Κοινωνία και τον Έλληνα Πρωθυπουργό για να άρει άμεσα αυτόν τον αντισυνταγματικό, αντικοινωνικό, αντιεκπαιδευτικό ρατσιστικό Νόμο;
Σπύρος Ζουμπουλίδης
Μέλος Γενικού Συμβουλίου Εθνικής Συνομοσπονδίας ΑμεΑ
Α/πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Γονέων ΑμεΑ






