Την περασμένη Παρασκευή συμπληρώθηκαν 7 χρόνια χωρίς τη Ρένα Βλαχοπούλου.
Πριν από 7 χρόνια, η μεγάλη Κερκυραία ηθοποιός, η Ρένα Βλαχοπούλου, έφυγε από την ζωή. Η ηθοποιός, που καταξίωσε και διέδωσε στην Ελλάδα το κερκυραϊκό της «ταμπεραμέντο», διάνυσε μια πλούσια καλλιτεχνική πορεία, γεμάτη διακρίσεις αλλά και απογοητεύσεις. Η Ρένα Βλαχοπούλου γεννήθηκε το 1923 στην Κέρκυρα.
Ο πατέρας της, Γιάννης Βλαχόπουλος, ανήκε στην αριστοκρατία του νησιού ενώ η μητέρα της, Καλλιόπη, ήταν κόρη υπηρέτριας που εργαζόταν στο σπίτι των Βλαχόπουλων.
Η μεγάλη Κερκυραία καλλιτέχνιδα τραγούδησε για πρώτη φορά σε ζαχαροπλαστείο της Σπιανάδας, στα 16 της χρόνια. Εκεί γνώρισε και ερωτεύτηκε το 1938 τον ποδοσφαιριστή της ΑΕΚ Κώστα Βασιλείου.
Ήταν μόλις 18 ετών, όταν εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο Μακέδου στην Αθήνα, το 1940. Όμως, η κινηματογραφική της καριέρα ξεκίνησε ουσιαστικά το 1956 με την ταινία «Πρωτευουσιάνικες περιπέτειες». Παραγωγός ήταν ο Αμερικανός, Πίτερ Μέλας και σκηνοθέτης ο Γιάννης Πετροπουλάκης. Το σενάριο της ταινίας αφηγούταν την ιστορία μιας Κερκυραίας, που πήγε στην Αθήνα. Δίπλα της πρωταγωνίστησαν οι Νίκος Ρίζος, Στέφανος Στρατηγός, Κούλης Στολίγκας, Άννυ Μπωλ.
Το 1962 έπαιξε στην ταινία «Μερικοί το προτιμούν κρύο» του Γιάννη Δαλιανίδη. Αν και ο Φίνος είχε αντιρρήσεις για τη συμμετοχή της στην ταινία αυτή, ο Δαλιανίδης επέμεινε και δικαιώθηκε. Η ταινία ήταν μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία της χρονιάς 1962-63, με περισσότερα από 200.000 εισιτήρια, καθιερώνοντας τη Ρένα Βλαχοπούλου ως σταρ.
Για πρώτη φορά δοκίμασε τις υποκριτικές της ικανότητες στη μικρή οθόνη το 1976. Ήταν η πρωταγωνίστρια της τηλεοπτικής σειράς «Μία Αθηναία στην Αθήνα» (σε σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου), στην ΕΡΤ. Όμως, αυτή η τηλεοπτική εμπειρία δεν την ικανοποίησε. «Δεν με χωράει η μικρή οθόνη, εγώ θέλω απλωσιά. Μόνο στη μεγάλη αισθάνομαι ότι μπορώ να παίξω» έλεγε χαρακτηριστικά η Κερκυραία ηθοποιός.
Η τελευταία της εμφάνιση στον ελληνικό κινηματογράφο ήταν το 1985, όταν πρωταγωνίστησε στην ταινία «Ρένα τα ρέστα σου» (του Α. Σακελλάριου).
Ακολούθησαν συμμετοχές σε εννέα βιντεοταινίες, από το 1986 ως το 1990. Σε μία από τις ελάχιστες συνεντεύξεις που έδινε δήλωσε: «Έκανα και εγώ τα λάθη μου, όπως και οι άλλοι της γενιάς μου. Παρασυρθήκαμε από τη μόδα της εποχής. Το βίντεο, σαν καινούριο μέσο, ήταν πρωτόγνωρο και βέβαια έκανε θραύση. Δεν έπρεπε να παρασυρθούμε και να δεχτούμε να γυρίσουμε ταινίες που δεν είχαν καμία σχέση με τις κινηματογραφικές».
Από το 1988 άρχισε η σταδιακή κάμψη της υγείας της. καθώς αρρώστησε από γαστρορραγία. Παρ' όλ' αυτά, συνέχισε να είναι παρούσα στο θέατρο, εισπράττοντας την αγάπη και τα χειροκροτήματα του κοινού.
Η ασθένειά της την κατέβαλε, και τελικά αποτέλε 31 Ιουλίου πραγματοποιήθηκε δημοσία δαπάνη από το Α' Νεκροταφείο Αθηνών . Τη μεγάλη Κερκυραία συνόδευσε στην τελευταία της κατοικία η Φιλαρμονική Εταιρεία "Μάντζαρος".
http://www.enimerosi.com
Αναρτήσεις
